Pierwsze zbory zielonoświątkowe powstały na ziemiach polskich w 1910 roku.

Obecnie Kościół Zielonoświątkowy jest drugim co do wielkości Kościołem protestanckim w Polsce i liczy ponad 22.500 wiernych skupionych w 220 zborach.

Podstawową jednostką organizacyjną Kościoła jest zbór - odpowiednik parafii. Określenie to odnosi się do grupy wyznawców mieszkających na tym danym obszarze i przynależących do tej samej wspólnoty wierzących.

Poszczególne zbory posiadają dużą swobodę działania i są autonomiczne we wspólnocie z całym Kościołem. Zbór wybiera pastora oraz radę starszych, którzy odpowiedzialni są za funkcjonowanie zboru. Rada starszych wspólnie z członkami społeczności organizują i prowadzą jego pracę. Zbory są samodzielne i niezależne finansowo. Utrzymują się z ofiar wiernych i sympatyków.

Najwyższą władzą Kościoła jest synod. Naczelna Rada Kościoła, której z urzędu przewodniczy wybrany przez synod prezbiter naczelny (biskup), czuwa nad bieżącą działalnością Kościoła.

Kościół w Polsce podzielony jest na siedem okręgów, którym przewodzą prezbiterzy okręgowi.

Kościół utrzymuje stałe kontakty z bratnimi Kościołami zielonoświątkowymi w Polsce oraz całym ruchem protestanckim zrzeszonym i niezrzeszonym w Polskiej Radzie Ekumenicznej.

Kościół jest  członkiem Towarzystwa Biblijnego w Polsce oraz współuczestniczy w pracach komisji opracowującej ekumeniczny przekład Pisma Świętego.

Kościół Zielonoświątkowy w Polsce jest częścią składową współczesnego ruchu zielonoświątkowego - należy do Europejskiego Aliansu Zielonoświątkowego (European Pentecostal Fellowship)  i Światowej Wspólnoty Zborów Bożych (Assemblies of God International Fellowship ).